بهتر بنویسیم. کار سختی نیست!

معمولاً یادمان می رود که همان ابتدا و پیش از آوردن مفعول از را استفاده کنید. را را می گذاریم وقتی مفعول یا نهاد جمله خود را با توصیفات و قیدهای مختلف شرح دادیم. اما بهتر این است که تکلیف مخاطب را همان اول جمله روشن کنیم و بگوییم که قرار است چه بلایی سر این مفعول، نهاد یا اسم خود بیاوریم.بهتر نیست؟

به‌جای «من دختر همسایه که قد بلندی دارد و دختر آقای طاهری است و هم‌کلاسی خواهرم است را دوست دارم.» بنویسیم «من دختر همسایه را که قدر بلندی دارد و دختر آقای طاهری است و هم‌کلاسی خواهرم، دوست دارم.»

گروه نبشتار را تعدادی از دانش‌آموختگان علوم انسانی تشکیل داده‌اند که باور دارند رشد و بسط علم و فناوری رابطه تناتنگی با نحوه بیان آنها دارد و نیز رشد علمی ما بدون توسعه زبان فارسی، نمی‌تواند نقشی در گسترش تمدن داشته باشد.

محدوده جهان ما، محدوده زبان ماست

لودویگ یوزف یوهان ویتگنشتاین / Ludwig Josef Johann Wittgenstein